گانگليون شايعترين برآمدگي کيستيک در پشت مچ دست مي باشد .

آسيب شناسي :

در مورد منشاء گانگليون نظريات مختلفي وجود دارد . برخي عقيده دارند که در حقيقت تومورهاي خوش خيم نيام وتر يا کپسول مفصلي هستند . ديواره کيست از بافت فيبرو بوده و اندوتليال پوشاننده حقيقي ندارد .

گانگليون در برخي نقاط به کپسول مفصلي يا تيام تاندون متصل بوده اما ارتباطي بين فضاي مفصل بانيام تاندون وداخل کيست وجود ندارد . کيست ممکن است يک يا چند حفره اي بوده و مايع موجود در آن شفاف و چسبنده مي باشد .

علائم باليني :

شايعترين محل گانگليون در پشت مچ مي باشد . اين ضايعه مي تواند در هر سني از دوران بزرگسالي بوجود آمده و بندرت در جلوي مچ يا در کف دست يا انگشتان نيز ايجاد مي شود معمولاً علائم چنداني بجز تورم و گاهي ناراحتي و درد مختصر وجود ندارد .

در معاينه توده برآمده ممکن است نرم و کيستيک باشد ، اما در اکثر موارد سخت است . اين ضايعه اغلب با برجستگي استخواني اشتباه مي شود اما با معاينه دقيق ،‌ تموج آن مشخص مي گردد .

عوارض :

گانگليون در مچ دست ظاهر ناخوشايندي داشته و ممکن است در عمق مچ و يا کف دست وجود داشته باشد و باعث وارد آمدن فشار به اعصاب دست ( اولنار و مديان ) يا شاخه هاي آنها گردد .

گرفتاري شاخه ها موجب بروز اختلال حرکتي و معمولاً حسي در نواحي مربوطه مي شود .

درمان : درمان گانگليون بي خطر بوده و در صورت عدم وجود درد يا عوارض مي توان آن را به حال خود رها کرد . گاهي وارد آوردن فشار زياد بر روي گانگليون موجب پاره شدن آن در زير پوست مي شود .

با استفاده از اين روش بي خطر مي توان تا مدتي برآمدگي را برطرف کرد ولي گانگليون مي تواند پس از يک مدت نسبتاً طولاني مجدداً ايجاد شود . يک روش ديگر جهت بهبودي موقت ، خالي نمودن کيست توسط يک سوزن ضخيم مي باشد .

درمان دائمي فقط با برداشتن کامل گانگليون ميسر است ، اما انجام اين عمل هميشه ساده نيست زيرا ديواره نازک کيست اغلب در بين تاندونها نفوذ کرده و ممکن است در حين عمل پاره شود و قطعه اي از آن باقي بماند .

بايد گانگليون را که سبب اختلال در کار عصب محيطي دست مي شود هر چه سريعتر با عمل جراحي در آورد .